Istnieje wiele hipotez. Jedna z nich mówi, że pierwszą zupę przyrządzili już neandertalczycy, a świadczy o tym, odnaleziony pewnego dnia szkielet jednego z nich, który wiele lat przed śmiercią stracił zęby, a jednak musiał się w jakiś sposób odżywiać, ponieważ bez zębów przetrwał jeszcze kilka lat.

Zupy neandertalczyków z pewnością różnią się nie tylko składem od współcześnie nam znanych zup, ale także sposobem ich przyrządzenia. Dawniej praludzie zamiast garnków (dziś głównie żaroodpornych) do „gotowania” używali wykopanego w ziemi dołka, który wyścielali zwierzęcą skórą i do którego wlewali wodę i wrzucali inne składniki. Aby całość miała odpowiednią temperaturę (była po prostu ciepła) do środka mikstury praludzie wrzucali rozgrzane wcześniej w ogniu kamienie.

Naczynia ceramiczne, które później służyły ludziom, jako garnki wynalezione zostały 5000 lat przed naszą erą. Pojawienie się tych przedmiotów, znacznie ułatwiło proces przygotowywania przez ludzi ciepłych potraw.

Pierwsza zupa skondensowana pojawiła się w roku 1897. Jej technologię stworzył chemik dr. John T. Dorrance. Co dał ludziom ten wynalazek? Przede wszystkim można było rozpocząć handel zupami, a także stworzyć racje żywnościowe dla żołnierzy. W XX wieku powstały pierwsze zupy w proszku, bardzo popularne do dziś dnia.

Dlaczego warto jest jeść dania rybne? Po pierwsze ryby są bogate w białko, niezbędne człowiekowi do życia, a jednocześnie jeden z najważniejszych składników odżywczych. Ale rybne dania oprócz białka są również bogate w fosfor, selen i witaminę D3, co jest bardzo ważne, ponieważ te składniki bardzo trudno znaleźć w innych potrawach.

Mięso ryb jest bogate w składniki odżywcze, co często może uchronić nas przed wieloma chorobami cywilizacyjnymi, nie można jednak zapominać o niebezpieczeństwach, jakie również niosą za sobą potrawy rybne. Niektóre gatunki ryb są dla ludzi trujące, tak jak takifugu, z japońskiego częściej zwana fugu. Jest to ryba toksyczna, ale jednocześnie bardzo popularna wśród Japończyków. Najpopularniejsza jest tam torafugu (rozdymka tygrysia), w jej organach wewnętrznych znajduje się śmiertelna dla człowieka dawka trucizny. W związku z tym, torafugu mogą przyrządzić jedynie licencjonowani kucharze, którzy w precyzyjny sposób usuwają nadmiar trucizny. Japończycy – smakosze twierdzą, że jeśli na język człowieka dostanie się niewielka ilość tej niebezpiecznej toksyny, występuje przyjemne dla człowieka uczucie, dlatego warto jest zaryzykować i spróbować tej niecodziennej potrawy. Niestety, co roku umiera pewna liczba osób, które źle oceniły ilość toksyny w zjadanej przez siebie rybie…

Aby uchronić się przed cukrzycą należy przede wszystkim prowadzić zdrowy tryb życia: zdrowo się odżywiać oraz dbać o sprawność fizyczną.

Dla cukrzyków bardzo ważną sprawą jest przestrzegania odpowiedniej diety. Chorzy muszą zwracać znaczną uwagę na to, co jedzą. Niestety jest to bardzo trudne, ponieważ dieta dla cukrzyków wiążę się głównie z zakazami.

Cukrzykowi absolutnie NIE WOLNO:

1)    Spożywać świeżego pieczywa, pieczywa razowego, mąki żytniej, smażonych i odsmażanych potraw mącznych.
2)    Spożywać serów topionych, żółtych i pleśniowych.
3)    Spożywać słoniny, smalcu, boczku, i wszelkich tłuszczy, które mają stałą konsystencję w temperaturze pokojowej.
4)    Spożywać tłustych mięs, np. wołowiny i baraniny.
5)    Spożywać octu, kostek bulionowych, ostrej papryki, warzyw strączkowych oraz śmietany.
6)    Spożywać miodu, dżemu, czekolad, gazowanych napojów, konfitur oraz marmolad.

Cukrzyk MOŻE w ograniczonych ilościach m.in.:

1)    Spożywać ciemne pieczywo z mąki pszennej lub pieczywo czerstwe.
2)    Spożywać gotowane potrawy z mąki, np. kluski.
3)    Spożywać kasze i ryże.
4)    Spożywać zsiadłe mleko, kefiry, jogurty.
5)    Spożywać chude mięsa, np. wołowinę, cielęcinę, a także chude ryby, np. sandacz, dorsz.
6)    Spożywać gotowane ziemniaki oraz ziemniaki pieczone w skórce.

W dzisiejszym świecie prawdziwi wegetarianie, którzy zdecydowali się na przyjęcie swojej diety z pobudek etycznych, mają ciężki orzech do zgryzienia, ponieważ znaczna część żywności jest sztucznie wygenerowana, tzn. dla poprawienia jakości danej potrawy, dodaje się do niej składniki, w których skład często wchodzą elementy zwierzęce, takie jak np. żelatyna. Wegetarianie odmawiają też spożywania produktów mlecznych, czy też jaj pochodzących z masowych hodowli, gdzie zwierzęta żyją w ciężkich warunkach.

Równocześnie z dietą wegetariańską stosowane mogą być:

1)    Dieta Haya – znana również jako „łączenie potraw”. Chodzi o to, aby w jednym posiłku nie łączyć potraw z grupy skrobiowych i białkowych, ponieważ w połączeniu mogą one wywoływać niestrawność.

2)    Dieta makrobiotyczna – jej podstawą są zasady chińskiej medycyny. Żywność dzieli się na Yin (chłodząca) i Yang (ogrzewająca). W zależności od charakteru i nastroju danej osoby dobiera się produkty z odpowiedniej grupy. Celem diety jest uzyskanie równowagi.